W ramach wizyty w stolicy, członkowie Klubu Miłośników Starych Tramwajów odwiedzili między innymi grób Wiesława Gerlicza. Ten polski inżynier był dyrektorem Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych (ŁWEKD), spółki realizującej tramwajowe przewozy podmiejskie w naszym regionie.
ŁWEKD było spółką, która eksploatowała linie podmiejskie do Pabianic, Zgierza (i później do Ozorkowa), Rzgowa oraz do Konstantynowa Łódzkiego (i później do Lutomierska). Jednym z punktów wizyty przed obchodami Dnia Wszystkich Świętych było odwiedzenie grobu Wiesława Gerlicza na warszawskich Powązkach (dokładna lokalizacja: kwatera 63, rząd 6, miejsce 24,25).
Przedstawiciele naszego stowarzyszenia oczyścili, a następnie złożyli wieniec z szarfą i z napisem „Wiesławowi Gerliczowi, wieloletniemu Dyrektorowi Tramwajów Podmiejskich – członkowie Klubu Miłośników Starych Tramwajów w Łodzi”. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na sylwetkę inżyniera.
Wiesław Gerlicz urodził się w 1872 roku w Abramowie. Po ukończeniu studiów w 1897 roku przez rok pracował w łódzkiej firmie Józefa Johna. Na przełomie XIX i XX wieku nadzorował budowę łódzkich tramwajów podmiejskich. W latach 1900-1933 pełnił funkcję dyrektora Łódzkich Wąskotorowych Elektrycznych Kolei Dojazdowych. Podczas I wojny światowej był wiceprezesem Rady Głównej Opiekuńczej na okręg łódzki. Nieco później, w czasie wojny 1920 roku wspierał tworzenie wojskowych formacji ochotniczych.
Ponadto Gerlicz był współzałożycielem spółki Siła i Światło – pierwszej zarejestrowanej spółki akcyjnej w II Rzeczypospolitej, której celem była szeroka działalność inwestycyjna w zakresie elektryfikacji kraju, budowy i prowadzenia elektrowni oraz inwestycji kolejowych. Gerlicz współdziałał w tworzeniu Elektrycznej Kolei Dojazdowej (dzisiejsza Warszawskiej Kolei Dojazdowej) – pierwszej elektrycznej linii kolejowej w Polsce oraz Tramwajów Elektrycznych w Zagłębiu Dąbrowskim. Był też założycielem fabryki żarówek Osram S.A. w Pabianicach. W latach 1922-1927 sprawował mandat posła na Sejm. Inżynier Wiesław Gerlicz popełnił samobójstwo w willi w Helenówku pod Łodzią 9 grudnia 1933 roku.
Na tej samej nekropolii pochowany jest również jeden z naszych klubowych kolegów, zmarły dwa lata temu Paweł Sulikowski. Stąd nie mogło zabraknąć wizyty także jego grobie. Wcześniej członkowie naszego stowarzyszenia odwiedzili Izbę Tradycji oraz zajezdnie Tramwajów Warszawskich.
